16 Nisan 2015 Perşembe

Το πολιτικό ψεύδος



Πάνε καμιά σαρανταριά χρόνια από τότε που διάβασα το περίφημο βιβλίο του Μαξ Νορντάου «Τα κατά συνθήκη ψεύδη». Ανάμεσα σε αυτά, πέντε κατά τον αριθμό, τα τρία ήταν το θρησκευτικό, το πολιτικό και το οικονομικό ψεύδος. Αλλά τι εννοούσε ο Μαξ Νορντάου, όταν έλεγε για «κατά συνθήκη ψεύδη»; Εννοούσε ψεύδη που τα δεχόμαστε σαν αλήθειες, χωρίς ποτέ να αναζητούμε αν είναι αλήθειες ή όχι. Μάλιστα, όσοι ξέρουν ότι είναι ψεύδη, κρατάνε την γνώση για τον εαυτό τους και δίνουν στους άλλους την εντύπωση ότι τα ψεύδη είναι αλήθειες.


Το πολιτικό και οικονομικό ψεύδος που κυριαρχεί σήμερα στην δημοσιότητα στην Ελλάδα είναι ότι το ελληνικό κράτος δεν έχει λεφτά για να πληρώσει τα χρέη του, και γενικά τις οικονομικές του υποχρεώσεις, και γι αυτό δανειζόταν μέχρι τώρα από τις ξένες τράπεζες με την εγγύηση των ισχυρά οικονομικών ευρωπαϊκών κρατών, όπως η Γερμανία. Αυτό είναι χαρακτηριστικό πολιτικο-οικονομικό ψεύδος, το οποίο οι πολιτικοί και δημοσιογράφοι που ξέρουν ότι είναι ψεύδος το παρουσιάζουν σαν αλήθεια, ενώ ο πολύς κόσμος είτε δεν τον συμφέρει είτε δεν τον βολεύει να το καταγγείλει σαν ψέμα.

Χαρακτηριστική περίπτωση διάψευσης του παραμυθιού ότι το ελληνικό κράτος δεν έχει λεφτά, είναι η διαβεβαίωση του νέου υπουργού Εθνικής Άμυνας, ότι θα καταβάλει στους στρατιωτικούς άμεσα το 50% των αναδρομικών χρηματικών ποσών που επιδίκασε σε αυτούς το Συμβούλιο Επικρατείας. Σύμφωνα με τους δημοσιογράφους που πάντα προσπαθούν να κρύψουν, όσο μπορούν, τα πραγματικά εισοδήματα του στρατού και της εκκλησίας, αυτά ανέρχονται τουλάχιστον σε 60.000.000 ευρώ. Μάλιστα ο υπουργός δήλωσε ότι η πρώτη εντολή που έδωσε είναι η άμεση πληρωμή του επιδόματος παραμεθορίου για τον Στρατό Ξηράς, το οποίο στοιχίζει περίπου δυο εκατομμύρια τον μήνα. Δηλ. το ελληνικό κράτος πληρώνει δύο εκατομμύρια το μήνα έξτρα στους στρατιωτικούς που υπηρετούν σε σύνορα, για να μας προστατεύουν από τους Τούρκους, που υποτίθεται θέλουν να μας επιτεθούν και να μας πάρουν τα αγαθά και τις γυναίκες μας. Αυτά τα λεφτά είναι ελάχιστα από τα λεφτά που το ελληνικό κράτος πληρώνει για τον στρατό, το ναυτικό και την αεροπορία, είτε σαν μισθούς, είτε σαν έξοδα για νέους εξοπλισμούς, είτε σαν μίζες για εξασφάλιση καλύτερης τιμής σε αυτούς τους εξοπλισμούς (όπως αποκαλύπτει και η καταδίκη του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας Τσοχατζόπουλου). Με ποιο δικαιολογητικό πληρώνονται αυτά τα λεφτά: Πληρώνονται για να μας προστατεύσει ο στρατός, το ναυτικό και η αεροπορία από τους Τούρκους, που υποτίθεται θέλουν να μας επιτεθούν και να μας πάρουν τα αγαθά και τις γυναίκες μας. Βέβαια οι πολιτικοί και οι δημοσιογράφοι ξέρουν ότι οι Τούρκοι δεν θέλουν να μας επιτεθούν και να μας πάρουν τα αγαθά και τις γυναίκες μας, αλλά και ο πολύς κόσμος δεν θέλει να σκεφτεί αν αυτό είναι αλήθεια η ψέμα, μια που τον βολεύει αυτό το ψέμα (όπως τους υπαλλήλους του υπουργείου Εθνικής Άμυνας) ή τον ικανοποιεί ψυχολογικά (για τον πολύ κόσμο είναι τιμή να είσαι Έλληνας κι Έλληνας σημαίνει ότι κινδυνεύεις από τους προαιώνιους εχθρούς: τους Τούρκους).

Με λίγα λόγια η Ελλάδα έχει λεφτά αλλά τα έχει για να τα σπαταλάει στους στρατιωτικούς και γενικά στους ένστολους και ποικίλα άλλα τρωκτικά, και για αυτό ξεμένει από λεφτά και τρέχει στις ξένες τράπεζες για να τις δώσουν άλλα για τα υπόλοιπα χρέη της. Έχει τόσα λεφτά, ώστε πληρώνει και τους παπάδες, ενισχύει τα μοναστήρια και τα εκκλησιαστικά ιδρύματα, τις εκκλησιαστικές μη κυβερνητικές οργανώσεις κλπ. Η ελληνική ορθόδοξη Εκκλησία θεωρείται ο μεγαλύτερος καταθέτης στην μεγαλύτερη Ελληνική τράπεζα κι όμως δεν φορολογείται. Η ελληνική ορθόδοξη εκκλησία είναι κράτος, είναι η Ελλάδα που έχει λεφτά. Άφθονα λεφτά. Ιδιαίτερα το Άγιο Όρος είναι χρυσωρυχείο. Όμως το κατά συνθήκη πολιτικο-οικονομικό ψεύδος, δεν αναγνωρίζει την εκκλησία για ελληνικό κράτος, για Ελλάδα, όπως δεν αναγνωρίζει ότι οι Τούρκοι δεν θέλουν να μας επιτεθούν και να μας πάρουν τα αγαθά και τις γυναίκες.

Αν δεν θέλουμε να διαιωνίζεται αυτό το παραμύθι, ότι πρέπει το ελληνικό κράτος να ξοδεύει αμύθητα ποσά για τους ένστολους και την εκκλησία για να μας προστατεύουν από τους Τούρκους και να μας εξασφαλίσουν ζωή μετά τον θάνατο(!), και γι αυτό το κράτος θα πρέπει να δανείζεται από τις ξένες τράπεζες για να καλύπτει τις άλλες οικονομικές υποχρεώσεις του (προϊόντα σπατάλης του δημόσιου χρήματος κατά μεγάλο μέρος και αυτές), πρέπει, προτού τα βάλουμε με τους ξένους και τις ξένες τράπεζες γιατί δεν χαρίζουν αλλά δανείζουν τα λεφτά για να πληρώνονται οι ένστολοι, οι παπάδες και γενικά όλες οι βδέλλες που απομυζούν το δημόσιο χρήμα, να κοιτάξουμε να απαλλάξουμε την κοινωνία από αυτές τις βδέλλες ή τουλάχιστον να περιορίσουμε τις σπατάλες που γίνονται για να χοντραίνουν αυτές οι βδέλλες. Ο διαχωρισμός της Εκκλησίας από το κράτος και η βαριά φορολόγηση της Εκκλησίας, που παραμένει αφορολόγητη, μπορεί να αποτελέσει ένα πρώτο βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση.


fkekyr@gmail.com

Barikat τ. 19, 19-03-2015

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder