27 Kasım 2017 Pazartesi

[Online] Utanma duygusu



DAĞINIK GÖZLEMLER




Fırına ekmek almaya girerken onu kapının yanı başında dikilmiş olarak gördüm. Elini uzattı, utanır gibi mütereddit bir halle, “On lepta verir misiniz bir ekmek alayım” dedi. 50 yaşlarında iri kıyım bir kadın, hiç te dilenciye benzemiyordu. Yunancası düzgündü, ama belirgin bir Slav telaffuzuyla konuşuyordu. Büyük bir olasılıkla eski Sovyetler Birliği ülkelerinden bir mülteci diye düşündüm. Sabahın bu saatinde hava daha oldukça soğuk, sarılıp sarmalanmış. Orta yaşlı, sağlıklı bir görünüşü ve onurlu bir duruşu vardı, profesyonel dilenci olamaz. Çalışacak bir iş bulsaydı hiç dilenir miydi? Ve çok zor durumda olmasa? Bilmiyorum neden, ama daha ilk bakışta bu kadının her şeyini olumlu yorumlamaya bir eğilimim var.


“Bak” dedim, “sen 10 lepta istiyorsun, bir ekmek 70 lepta. Sana 10 lepta para vermek yerine fırından bir ekmek alayım mı?

“Tabiî, size müteşekkir kalırım.”

Fırından bir ekmek yerine iki ekmek aldım. Dışarı çıkınca birini ona uzattım. Bir reveransla teşekkür etti. Yüzünde belirmesi muhtemel minnet duygusunu görmemek için hızla sırtımı döndüm. Oradan uzaklaşırken nereden kaynaklandığını bilemediğim bir utanma duygusu vardı içimde. 


İbram Onsunoğlu

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder